Letterlijk overgenomen van hier, maar veel te goed om niet te publiceren.

De metafoor van de dag: het leven is als een auto besturen. Een auto die aan een constante snelheid over de weg scheurt, een volle tank naft heeft en geen remmen. Helemaal in het begin, toen we net vertrokken was er nog niet veel verkeer, maar hoe verder we raken in ons leven, hoe meer verkeer en tegenliggers. Het word steeds moeilijker om niemand te raken.

Soms valt er dan eens een boom op je weg, ofzo, en moet je een omweg of een andere baan nemen, zo gaat dat in het leven. Zaken lopen niet altijd volgens plan. En dan zou je even willen uitstappen en kijken. “hé, wat is dit en wat kan ik er aan doen.” Maar helaas, zonder remmen kan dat niet. Tenzij we botsen, maar aan die snelheid is dat gewoon dodelijk.

De metafoor gaat door, dat in die zin als het je allemaal even teveel is, je van de hoofdweg afrijd in de kleine straatjes. Soms zijn die straatjes leuk vol zon en regent het er cocktails, soms zijn die straatjes vooral héél rustig.

Op een gegeven moment, echter, aan het einde van jou reisweg ergens midden op een baan, zal je zonder naft zitten. Dan bolt je auto uit, en op een gegeven moment stopt die gewoon. Meestal rijden enkele van je familieleden en vrienden dan gewoon tegen je aan. Maar die moeten gewoon verder.

Vandaag hebben we alweer goed gelachen op het werk en deze wil ik toch even meegeven.

Hierboven zie je de situatie zoals ze vanmorgen was. Mijn collega (blauw) en ik (roze) waren elkaar uit het oog verloren. De zwarte figuur is een fietser die mij dus eerst passeert om dan naar hem toe te rijden. Het was een vrouw van rond de 50. Van zodra mijn collega haar ziet, zegt hij: “Mevrouw, hebde gij hier ergens nen homo gezien?”

En hier komt ‘ie… Haar antwoord luidde bloedserieus: “Ja, 200 meter verder om de hoek rechts!”

Nooit geweten dat het zo opvalt

Na mijn post “Goodbye, Artevelde.” is het nu weer tijd voor een redelijk ingrijpende verandering. Ik ben iemand die ervan houdt  af en toe een compleet nieuw hoofdstuk te beginnen, en in de (nabije) toekomst zullen er wellicht nog een aantal volgen. Mijn gevoel zegt het

Ik ga een groot geheim uit de doeken doen! Er is namelijk een nieuwe burger bij McDonald’s. Even bij vermelden dat ik hem zelf heb uitgevonden, nog niet te koop is, en dus enkel in de Martelaarslaan te verkrijgen is als ik shift heb

Aangezien wij zelf ons eten kunnen fabriceren voor tijdens de pauze, is het makkelijk om een heel aantal dingen te gaan combineren. En zo krijg je af en toe wel een lekkere creatie, waaronder eentje die ik enkele dagen geleden voor het eerst uitprobeerde. Intussen hebben enkele collega’s het ook geprobeerd, en het lijkt wel in de smaak te vallen.

Dus, zo zit het. Je neemt een gewoon hamburgerbroodje en legt er volgende zaken tussen:

- honing mosterd saus

- gefrituurde uit

- Big Mac salade

- een of twee schelletjes kaas, naar eigen keuze

- stukje vlees van op de gril

Voilà, zo simpel is het! Eigenlijk is het dus ongeveer een combinatie van de cheeseburger en de wrap honing mosterd.