Afgelopen zondag gingen we – mijn ouders, Matthias en ik – naar het oude Gallië, aka Parc Astérix bij Parijs. We waren er nog nooit geweest en wilden wel eens iets anders bezoeken dan de gebruikelijke parken die we hier hebben.

Ik ben blij dat we het gedaan hebben. Walibi Belgium bijvoorbeeld valt totaal niet te vergelijken met wat we daar hebben gezien. Wat mij betreft was er weinig tot niets aan te merken op het hele bezoek. Alles is tot in de puntjes in orde; properheid, hygiënisch, afwerking, attracties, onderhoud, personeel, thema en animatie.

Nergens zag je dingen op de grond liggen, door onkruid overwoekerde parkjes, vies sanitair, slecht gedecoreerde / gethematiseerde attracties, roest, duidelijk zichtbare slijtage, onvriendelijk personeel, enzovoort enzovoort. Geen Walibi Belgium dus, maar het tegengestelde. Vooral het personeel was veel meer geëngageerd en kwam aangenaam over. Zelfs op het einde van de dag waren de toiletten nog proper (en gratis). Er was tussendoor voldoende animatie voorzien, zowel op de wandelpaden als in shows, waaronder een prachtige dolfijnenshow.

De attracties op zich waren ook fantastisch goed. Ik heb nergens zomaar een standaard installatie gezien zoals dat in België wel vaker het geval is, maar – bij mijn weten – stuk voor stuk unieke, en vooral, mooie attracties. Zo hebben ze bijvoorbeeld ook het dorpje uit de strip nagebouwd. Verder had je nog een soort van rekrutering voor Caesar’s leger. Hier werd je gezicht gefotografeerd en op een soldaat geplakt, waarna we werden toegesproken door de keizer zelf, een kijkje mochten nemen in de prachtige thermen en uiteindelijk een wiebelachtig boottochtje gingen maken. Prachtige combinatie van een draaiend huis en een mooie walkthrough. Dat noem ik nog eens thematisatie! Er zijn te veel attracties om allemaal te gaan opsommen, maar de Goudrix is een echte aanrader! Het lijkt alsof je de hele rit over de kop blijft gaan met z’n 7 loopings en duizelingwekkende snelheid. Echt een kick-moment. Nu ik er weer aan denk; de houten achtbaan is eigenlijk ook nog een vermelding waard. Die gaf een nog grotere kick, en dat voor ‘maar’ een houten achtbaan zonder loopings. Die gaat gewoon zò hard en maakt zo’n onverwachtse wendingen dat je hem gewoon mòet gedaan hebben.

Toen we rond 19u alles zo’n beetje gezien hadden, besloten we iets te gaan eten. En dat is helemaal geen probleem daar dankzij een immens aanbod restaurantjes en snackbars. Veel van de deftigere restaurants gaan ook pas open om 19u. Dat kan perfect aangezien het park open is tot 23u. Zeg nu zelf, waar vind je dat in ons landje?

Het was een onvergetelijke dag, en het park is zeker nog een bezoekje waard in de nabije toekomst.

Dat het me hier echt wel bevalt, hoef ik niet meer te vertellen. Vaak krijg ik de vraag hoe wij als twee jongens onze (voornamelijk huishoudelijke) zaken regelen. Daarover wou ik het even hebben.

We hebben een vrij onregelmatige dagindeling omwille van mijn werk bij McDonald’s. Hopelijk komt daar zo snel mogelijk verandering in, maar tot daar. Hij heeft vaste uren en moet elke dag om 8u30 beginnen. Daarom staan we dagelijks op om 7u30. Wat best wel mooi is, en mij ook een reden geeft om niet superlang te blijven uitslapen als ik sluit heb. Jammer genoeg geven ze mij de laatste tijd wel redelijk veel sluiten, waardoor ik moet vertrekken tegen dat hij thuis is. Een voordeel is dan weer dat ik overdag alle huishoudelijke zaken in orde kan brengen.

Meestal begin ik mij te douchen als hij net de deur uit is, waarna ik een wasmachine insteek en naar de supermarkt vertrek. ‘s Ochtends heb je in onze straat ook heel veel camionettes en vrachtwagens die winkels komen bevoorraden of gewoon pakketjes leveren. Dat is wel interessant om te volgen, vooral als je zelf iets verwacht. De hele straat is nl. goed zichtbaar van achter de bureaus.

(zoals vandaag bijvoorbeeld dat ik stikzenuwachtig op mijn Macbook Pro wacht!!)

Tegen dat ik terug ben, is de wasmachine klaar en kan de was te drogen worden gehangen. Daarna is het tijd om mails te checken en/of te ontwerpen. ‘s Middags snel eten en dan ergens in de loop van de namiddag de gedroogde was strijken en stof verwijderen om daarna verder te werken op de computer. Uiteindelijk vertrek ik naar het werk en komt hij thuis.

Ik ben normaal rond 1u30 weer thuis en gelukkig is dan de afwas meestal wel al gedaan. Tegen 2u of wat later lig ik dan ook in m’n bed, om er om 7u30 weer uit te kruipen. Makkelijk een uur langer slaap als toen het nog school was, maar om een of andere reden doet het toch nog pijn

Dat is nu voorlopig de meest voorkomende en optimale werkdag. Eigenlijk zou ik liefst gaan werken als hij ook niet thuis is, maarja. Wie weet komt er nog wel een heel positieve wending waardoor er plots een droomjob uit de lucht komt vallen